3 oplossingen om dat geweldige gevoel terug te krijgen

Ik sta in de winkel.

Na lang aarzelen schaf ik ‘m aan. Mijn nieuwe agenda voor 2014.

Het vervult me met opwinding. En dat gevoel ken ik.

Ik was 24 toen ik de man van mijn leven ontmoette én we een eigen bedrijf startten.

7 dagen per week, 11 uur per dag, gesprekken, klanten, opdrachtgevers en, al snel, onze eerste medewerkers.

Als ik er nog aan denk!

Om eerlijk te zijn had ik in mijn enthousiasme nogal wat te leren.

Dat tientallen medewerkers tientallen onderonsjes, affaires, conflicten, crises en brandjes betekenen.

Maar ook eenheid, humor, hoogtijdagen en successen.

Als ondernemer maak je alles mee, in alle toonaarden en verschijningsvormen.

Wat ik boven alles leerde, is dat je te allen tijde moet weten wat je in je hart wilt.

Waar je op aanstuurt. Samen. Met jouw ploeg, jouw team, jouw divisie.

Nu we er toch zijn. Wat drijft jou? Waarom dit bedrijf? Waartoe? Met wie en wanneer?

Duidelijke antwoorden op zulke (bijna-nooit-meer-gestelde) vragen maken dat je het allemaal weer helder op je vizier hebt.

Dat je weer weet waar je het voor doet. Dat geweldige gevoel terug krijgt.

En dat gevoel wilt delen met je team. Zodat het weer aansluiting vindt bij wat jij bedoelde toen je begon.

Slaag je daarin, dan heb je de basis voor succesvol leiderschap heroverd. En dat is vast 1 oplossing die voor je gaat werken. Wat de andere 2 zijn, lees je in het artikel hierna.

Voor nu: tot snel. Want als jij ook gezien, gehoord én gevolgd wilt worden dan help ik je graag op weg!

Met hartelijke groet,
Tineke

PS In maart 2014 start ik mijn nieuwe en exclusieve VIP-Coaching Groep. Speciaal voor vrouwelijke ondernemers die naar betere resultaten en meer vervulling verlangen. Inspiratie, uitwisseling van ervaringen, waardevolle tips en praktische cases brengen ook jouw leiderschap naar het volgende level. Binnenkort meer daarover in deze nieuwsbrief met een aantrekkelijk en eenmalig aanbod!

—————————————————————————————————————————-

[ARTIKEL]
3 Oplossingen Om Dat Geweldige Gevoel Terug Te Krijgen

Oplossing 1. Ken je drijfveren
Waar doe je het voor? Tijd voor een kleine check up. Want waar je het voor deed, is misschien niet meer waar je het voor doet. Mijn vraag aan jou is dan ook: Waar doe je het voor – nu?

En als tweede: waar sta je – nu?

Succesvolle ondernemers hebben niet zelden een team tot hun beschikking. Om daar te komen hebben ze een hele ontwikkeling doorgemaakt. Of dat een doelbewuste ontwikkeling is, is een tweede. Vaak beginnen ze maar ergens in hun enthousiasme en realiseren ze zich op een dag dat ze het niet meer naar hun zin hebben of dat resultaten uitblijven.

Ik ontmoet veel vrouwelijke ondernemers die in de loop der jaren hebben ingeboet aan levenslust, energie en focus. Ze leven een beetje bij de dag en hopen alleen nog op het succesvol overleven van de crisis. Maar omdat het ondernemers zijn, lijden ze daaronder. Ze kwijnen weg! En hun team, dat de leider nu eenmaal volgt, brengt het er niet veel beter vanaf. Hoe dit te doorbreken?

Mijn pleidooi is: sta opnieuw stil bij je drijfveren. Breng opnieuw in kaart wat de basis is voor jouw bedrijf. Wat wil je in je hart bereiken? Jouw drijfveren zijn je startmotor. Ze vormen je vertrekpunt; je zuiden. Van daaruit bepaal je de stip op je horizon; je noorden.

Oplossing 2. Bring back that loving feeling
Weet je waar je het voor doet? Dit is je platform voor het opnieuw inspireren van je team. Want door je drijfveren te delen, vinden je medewerkers (en je klanten!) weer aansluiting bij jou.

Je drijfveren vormen de basis voor een heldere visie en duidelijke doelen. Ik hoor wel eens zeggen: “Maar ik had nooit eerder een visie en dat ging prima”. Maar als ik vraag: “Wanneer was dat precies?”, blijkt dat toch wel wat lang geleden. Dat is ook logisch. In de beginfase van je bedrijf handel je vaak maar zo’n beetje voor de voet weg. Maar is er eenmaal een team, dan liggen de zaken anders. Voor teamsucces zijn een visie en doelen noodzakelijk – in welke vorm dan ook.

Oplossing 3. Meten is weten
Visies … zijn dat niet van die vage teksten? Zo recht vanachter de bestuurstafel? Die geen medewerker in his right mind kan navertellen?

Nou …

Als het goed is, niet! Ik zou er zo-een in elk geval niet willen. Een visie waar je wat aan hebt, geeft namelijk aan wat je wilt. En niet hoe het zou moeten zijn, zoals veel visies doen. Jouw visie en doelen vormen de meetlat in jouw bedrijf. Voor procedures en processen. En, net zo belangrijk, voor de gewenste houding en het gedrag, naar elkaar en naar de klanten. Is daar helderheid over, dan levert je dat duidelijke afspraken, een goede structuur, hoge betrokkenheid en optimaal resultaat op.

Lijkt je dit allemaal wat veel voor jouw drukke schema? Dat kan ik me voorstellen :). Ik help je er dan ook graag bij. Sterker nog: als je deelneemt aan mijn VIP-Coachingprogramma’s, dan beginnen we ermee!

Tot binnenkort voor meer daarover!

Ben jij een vliegende keep?

BEN JIJ EEN VLIEGENDE KEEP?

Oh’s, ah’s en fraai stuntwerk. Dat zijn de kenmerken van vliegshows. En jouw bedrijvigheid op weekdagen.

Dat is niet vreemd. Telefoontjes arriveren onaangekondigd, medewerkers stellen vragen, klanten willen aandacht. Om van leveranciers, boekhouders en collega’s maar niet te spreken.

Omdat dit ‘nu eenmaal’ zo gaat, ben je voorbereid. Met lijstjes, agenda’s en kleine gele plakkertjes. Standbeeld voor mijnheer Timemanagement!

En toch.

Zo georganiseerd voel je je niet.

Altijd in de weer. Vol zorg voor je team. Loyale mensen – je vliegt voor ze.

En daar zit nu de crux.

Want menig leider staat in dienst van haar team.

In de naam van Raad, Daad, Steun & Toeverlaat.

Begrijp me goed: niets mis met een beetje dienstbaarheid!

Maar.

Het is wel zo handig als de zaken andersom liggen.

Lijkt jou dat ook wel effectief?

Neem dan eens de volgende maatregelen. En merk het verschil.

5 TIPS om te communiceren als Gezagvoerder

1. Vraag vriendelijk doch zonder omhaal om wat je nodig heb van je team. Vraag hen 1. om met je mee te denken en 2. voor zichzelf te denken (verantwoordelijkheid te nemen).

2. Als je iets vraagt, spreek dan ook af dat je een seintje krijgt als het gedaan is.

3. Laat merken dat praten met jou, hoe prettig ook, geen babbeltje is. Geef persoonlijke aandacht op gezette tijden en houd je taakinhoudelijke aandacht voor andere momenten. Wees inhoudelijk ter zake en rond elk gespreksmoment af met een concrete afspraak over de te nemen actie.

4. Beëindig je mijn-deur-staat-altijd-open-policy per direct. Tijd met jou is welbestede tijd. En die is dus niet voortdurend en in grote kwantiteiten voorradig.

5. Medewerkers die met elk wissewasje binnenvallen, bedenken zich wel twee keer als je jouw: “Dat is een probleem. Hoe kan ik je helpen?” vervangt door een belangstellend: “Dat is een probleem. Welke oplossing heb je in gedachten?” Daarna kun je nog altijd vragen of en zo ja welke hulp van jou wenselijk is.

Geef jij je medewerkers graag tijd en aandacht op de trap, in de deuropening en bij het koffieapparaat? Als je daarmee resultaat boekt, is daar niets mis mee.

Maar als je dat de status van Vliegende Keep oplevert, gooi het dan eens over een andere boeg.

Volg het voorbeeld van charismatische leiders. Ga te werk met vriendelijke, persoonlijke, onverdeelde aandacht, terwijl je vraagt om wat je nodig hebt.

Door helder te communiceren en selectief om te gaan met je tijd leer je anderen die op waarde te schatten.

Zo verhoog je je status van Vliegende keep tot Gezagvoerder en krijg je wat je nodig hebt om te slagen in je doelen.

Succes!

Succesvol veranderen in 8 stappen

Veranderen. Waarom gaat dat eigenlijk niet makkelijk en snel? Het antwoord is eenvoudig, toch ligt het niet voor de hand. Dat zit zo.

Stel, je wilt een fijnere relatie/ succesvoller zijn/liefdevoller opvoeden/ dunner zijn/ niet meer piekeren.

Vandaag is de dag!

Nou goed, morgen dan!

Je gaat er vol tegenaan, wel drie dagen lang. Totdat je merkt dat de dingen nog steeds op dezelfde manier gaan.

Je weet niet wat je ervan moet denken. Heeft dit nog wel zin? Al dat harde werken – waarvoor? Volhouden – niet altijd gemakkelijk!

Of stel: jij weet alles van veranderen. Je schrijft dingen op, leest boeken en bekijkt ’s nachts de herhalingen van Dr. Phil. Je weet wat je wilt en je bent helder en consequent.

Maar hé, zoveel beter voel je je niet. Sterker nog, je wordt er inmiddels een beetje humeurig van. Waarom duurt het zo lang en waarom merk je er zo weinig van?

Oog houden voor wat goed gaat, ook al zijn het kleine dingen, vraagt oefening en geduld.

Bekijk het eens zo. Heb je wel eens een keukenkastje verhangen? Of een spiegel? Een plank?

Hoe lang duurde het voordat je niet meer misgreep? Dat je halfweg in de leegte dacht: “O nee, dat hangt hier niet meer”.

Een week of twee, drie? Juist. En dan hebben we het over een kastje. Niet zo gek dat gewoonten, ons sinds jarenlang eigen, niet even te veranderen zijn.

Hoe moet het dan wel? Hoe pakken we verandering succesvol aan?

Succesvol Veranderen in 8 Stappen

1. Wees je bewust van je gedachten. Kijk ernaar alsof je op een bankje in het park zit. Zie ze voorbij lopen.

Denk: “Interessant”, en kijk naar de volgende die voorbij komt. Vasthouden aan gedachten en overtuigingen leidt tot het vasthouden aan keuzes.

Heb je daar geen erg in blijft alles uiteindelijk bij het oude.

2. Heb vertrouwen in jezelf. Anders zorg je er onbedoeld voor dat je niet slaagt.

Zie dus voor je wat je wilt bereiken. Zie vooral voor je dat jij het bereikt.

3. Besteed elke dag tien minuten aan je doel. Dat is niet lang, wel effectief.

Want alleen als je iets aan je dagelijkse routine verandert, bereik je resultaat. (Realiseer je dat dit eerst heel ongemakkelijk voelt, zoals elke verandering.)

4. Zoek steun. Support is belangrijk. Vind iemand die je bemoedigt. Omring je met sterke, positieve persoonlijkheden, die zichzelf en jou het beste gunnen.

5. Reken op weerstand. Niet iedereen vindt het prettig als jij verandert, ook niet in positieve zin.

Stoor je er niet aan en richt je op positieve mensen. (“Goed van jou!” – We kunnen het niet vaak genoeg horen.)

6. Reken op terugval. Veranderen brengt succes én teleurstelling. Ga telkens opnieuw weer gewoon verder waar je gebleven was.

7. Wees zacht voor jezelf. (Nee, dat is niet soft. Dat is nodig.)

8. Vier je successen. Ben je op tijd, doe je iets goed, ben je vriendelijk voor iemand? Zeg tegen jezelf: “Goed van jou!”.

Jezelf bekritiseren kon je al, nu nog jezelf leren te complimenteren.

Tot slot: veranderen betekent ‘het een tijdje kwijt zijn’. Het oude is weg. Het nieuwe is er nog niet.

We zijn als kleine koters met ons favoriete dekentje in de was. In veranderprocessen missen we wat goed en vertrouwd was en voelen ons onthand.

En dan kan het moeilijk zijn om vol te houden.

Ben jij bezig jezelf naar een volgend level te brengen? Goed van jou!

Houd moed. Geef niet op. Weet wat je wilt, wanneer je het wilt, met wie je het wilt.

En ga voor de positieve verandering die je wenst. Je verdient ‘m.

Zet ‘m op, alle goeds voor jou!

 

Net als in de film

 

De lucht vonkt van opwinding. Iedereen kijkt op. Geluiden verstommen. De rode loper lokt. Kijk … daar is ze. Die heldere blik, die vloeiende lijn, die mooie mond. Alles klopt. De adem stokt. Zó willen we zijn. Dit is waarnaar we verlangen. Onze idolen. Wat zeggen ze eigenlijk over ons?

De held. In films is hij alleen. Hij draagt het lot van een verderfelijke wereld. Is breed van lijf en kaken, en handelt kort en beslist. Voor woorden moet je bij hem niet zijn. Hij heeft lak aan de wereld. Maar dat is schijn.

Zijn hart is gebroken. Hij heeft alles verloren. Zijn vrouw, zijn kind, zijn huis, zijn boormachine. Maar ondanks dat redt hij de wereld: een Russische kernraket is tijdig onklaar gemaakt. We zijn trots op hem. We houden van hem. We willen hem zijn.

De heldin. In films is zij niet alleen. Ze heeft een kat en een stugge bediende. Ze kan de strijd met mannen gemakkelijk aan en heeft hen niet nodig. Ze redt de wereld, maar toont zich vooral bezorgd over recht en onrecht.

Haar huis is een plaatje. Zelf ziet ze dat niet. Ze is rommelig en nonchalant, zich niet bewust van haar schoonheid, al draagt ze die in elke vezel van haar perfecte wezen. We hangen aan haar. We adoreren haar. We willen haar zijn.

Onze helden. Wat betekenen ze voor ons? Eerst en vooral geven ze een goede aanleiding om te dromen. Over die charme, dat overwicht, dat succes. En terwijl we daarover dromen, draaien we een wasje en trimmen de heg. En dat is maar goed ook. Want de laatste keer dat wij een Russische kernraket onklaar maakten, is toch ook al weer even geleden.

Wie is jouw held? James Bond? Mandela? Lara Croft? Mother Theresa? Onze heldenselectie kan nogal variëren. In een krantenartikel werd eens een man gevraagd naar zijn held. Hij zei: “Ik zag vandaag een vrouw op de fiets. Het regende dat het goot. Voorop zat een kind, achterop zat een kind. Er hingen zware boodschappentassen aan het stuur. Ze zong een liedje met die kinderen. Zij is mijn held”. Ik bedoel maar.

Wie we ook vereren, onze helden hebben één ding met elkaar gemeen. Ze hebben een doel. Een doel waar niets en niemand hen vanaf kan brengen. Geen verleiding, geen baas, geen eenogige vijand, niemand. Hun doel geeft richting aan hun energie. Ze slagen, omdat ze zichzelf serieus nemen; hun doel, hun vermogens én de kans dat het gaat lukken. En dat is in jouw verhaal niet anders.

Voor het gemak maken we een vergelijking tussen jou en de held. Stel je even voor. Jij bent de held. Jouw leven is de film. Je hebt je doel bepaald, er zijn slechteriken, er is een baas/kat/bediende. Je hebt verliezen geleden in je leven, maar je bent helemaal klaar voor je missie.

We starten de film. Uitdagingen dienen zich aan, aantrekkelijke types vallen in katzwijm, je ontsnapt aan de slechteriken, maakt wat schade onderweg, je baas schreeuwt tegen je.

Oké, we maken het script iets realistischer. Je staat op, trekt een ladder in je kous, struikelt over het badmatje, de kinderen jengelen, het regent dat het giet, de auto start niet, je baas zeurt en je komt thuis in een ongelofelijke bende. En je denkt: “Weet je wat? Laat ook maar”.

Hier zetten we de film even op pauze.

Wat details daargelaten (kernraket versus badmatje), waren er wel degelijk overeenkomsten met je held. Er was een doel, er waren slechteriken en uitdagingen. Toch ging de handdoek in de ring. Zonde van de popcorn. Want ook jouw leven kan een prachtige film zijn.

Als we tenminste willen leren van onze helden. Als we willen leren een doel te hebben én erin te geloven én ervoor te gaan. Onszelf serieus te nemen. Ondanks tegenslagen, teleurstellingen, verdriet en eenzaamheid. Want met een doel en een richting komen óók het succes, de eigenwaarde, het plezier en het geluk.

Vat dus moed. Begin vandaag met te bedenken wat je wilt in het diepst van je hart. Ken je verlangen en maak het vervullen ervan je doel. Bepaal je richting, geloof in je kunnen en laat je er door niets en niemand vanaf brengen. Wees je eigen held, in je eigen ogen. Liefdevol, vasthoudend en daadkrachtig. Geniet van je succes en het gevoel van vervulling. Dat is wat ik je van harte toewens. Zet ‘m op. The end.

Alleen voor perfectionisten

Alleen Voor Perfectionisten


Ze is altijd op tijd, haar haar zit goed. Ze heeft de juiste kleding aan, haar kinderen ook. Het huis blinkt, de auto glanst, de was is gestreken. Niets op aan te merken. Daar gaat het dan ook om, bij de perfectionist. Geen problemen tot zover.

Ze moet alleen nog even alles net iets meer in orde brengen. Het huis, het lijf, de kinderen, de relatie, het werk, de familie.

Genieten? Zo meteen. Even wachten. Eerst nog even dit. Als ze maar niet zo moe was. Als ze maar even kon gaan zitten. Maar ja, er is zoveel te doen. En als zij het niet doet, wie doet het dan?

Perfectie, denkt de perfectionist, is een kwestie van tijd. En inspanning. Aan haar zal het dus niet liggen. Perfectie kan zich elk moment aandienen.

Zodra de kinderen rustig zijn (en in bad geweest, en de wasmachine draait), de maaltijd is gekookt (en de tafel is afgeruimd en de borden schoon in de kast staan), haar man even luistert (en de schuur is opgeruimd en de goot gereinigd) en zij even rust heeft (haar werk is afgerond, de hond uitgelaten, de keuken aan kant, de was gevouwen, de kleding voor morgen klaarligt en de broodtrommeltjes op het aanrecht staan).

Onwaarschijnlijk? Absoluut. De werkelijkheid? Geloof het maar.

De perfectionistische cliënt heeft maar één hulpvraag. “Hoe kom ik tot rust?” Rust is echter het tegenovergestelde van controle. Die controle waar ze zo hard voor werkt, met die beloning die maar niet komt.

Want perfectionisme is uitgesteld geluk. Geluk van straks. Straks, als alles perfect is. Maar dat moment komt niet. Geluk bevindt zich alleen in het nu. Maar hoe word je nú gelukkig, als je duizend keer liever in het straks leeft?

De perfectionist heeft een waslijst aan taken. Ik ben wel wijzer dan dat ik er daar een aan toevoeg. Wel vraag ik mijn cliënten anders te kijken naar hun werkelijkheid.

Stap 1. Herken je klus. Wat is een klus? Huis opruimen, eten maken, geld verdienen. Belangrijke voorwaarden voor gezinsgeluk, relatiegeluk, individueel geluk. Effectief klusgedrag maakt vrij. Vrij om te genieten. Klussen zijn dan ook geen doel, maar een middel.

Stap 2. Herken je doel. Wat is een doel? Persoonlijke groei, rust in de tent, een fijne relatie, een fit lichaam, hechte familie, vervullend werk, vrienden op wie je kunt bouwen.

Het verschil, tot slot? Een middel kost energie, een doel geeft energie. De perfectionist maakt dit verschil niet. Daarom is ze ook zo moe. En boos. Weinig mensen zijn vanbinnen zo boos als de perfectionist. Met een omgeving die niet ziet wat ze doet. Dat zij degene is die alle verantwoordelijkheid draagt.

Terug naar haar vraag. Hoe komt ze hieruit? Onder al haar streven, haar harde werken, de verwijten aan haar omgeving, zit het verwijt aan haarzelf.

Elke dag opnieuw moet de perfectionist het bewijs leveren dat ze van waarde is. Dat ze er mag zijn. Een loodzware klus, die ze zichzelf elke dag opnieuw oplegt. Ze kent geen genade voor zichzelf en dus ook niet voor anderen. Hoe komt ze uit deze spiraal?

Ook hier is de helft van het werk een goed gevoel van eigenwaarde. Ervan overtuigd zijn dat je goed genoeg bent. Dat je niet elke dag hoeft te bewijzen dat je er mag zijn.

Weten dat je de liefde waard bent – die van jezelf en die van anderen. Niet om je inspanningen en je prestaties. Om jou.

Geen belang is groter dan het (her)vinden van je eigen kwaliteiten, wensen en waarden. Ken je die, dan kun je keuzes maken. En word je niet langer voortgedreven door hersenspinsels die je je klein en onwaardig doen voelen, waardoor je je groter en dominanter opstelt.

Wie zegt: “Ik ben trots op mezelf, ik mag er zijn” schept voorwaarden voor rust en geluk. Daar kan geen kleding, geen huis, geen opgeruimd aanrecht tegenop.

Ploeter dus niet voor perfectie, maar maak ruimte voor geluk. Proef het, leef het, geniet ervan. Vandaag. Nu. Alle goeds!

Liefde, succes, geluk. We verslinden er tijdschriften, boeken en televisieprogramma’s over. We kijken naar programma’s waarin mensen elkaar bevechten om hun droom in vervulling te zien gaan. En we zien hen in tranen, na tal van beproevingen. En wij? Ook wij strijden zo onze strijd om liefde, succes en geluk. Hoe dealen wij daarmee en wat bepaalt eigenlijk óns succes?

Het valt niet mee om wijs te worden uit het leven. Wat is de bedoeling? Persoonlijke groei? Goed zijn voor anderen? Succes? Liefhebben? Wat is het?

Ook jij hebt je vast wel eens afgevraagd wat je wilt van het leven. Of wat het leven van jou wil.Vond je daar wel eens het antwoord op, dan gaf dat een goed gevoel. Zo’n gevoel willen we altijd wel, dus houden we stevig vast aan het antwoord. Maar helaas. Ook geweldige antwoorden verliezen hun aantrekkingskracht zodra omstandigheden veranderen. En niets is zo veranderlijk als onze omstandigheden. Wat is dan de aangewezen weg?

We groeien allemaal op met een soort ideaalbeeld van onszelf. We zijn namelijk allemaal graag net iets succesvoller, slimmer en mooier dan we zijn. Soms stoppen we daar zelfs al onze energie in. Maar wat is wijsheid?

Er is tenslotte een verschil tussen het hooghouden van een ideaal en het beste uit jezelf halen. Het één leidt namelijk tot frustratie en het ander tot geluk. Dat komt omdat een ideaalbeeld vooral benadrukt wat je niet bent en niet kunt. Het beste uit jezelf halen gaat uit van wat je wel bent en wel kunt. En dat is een voorwaarde voor geluk. Hoe komen we daar?

Meestal weten we wel dát we onszelf kunnen verbeteren, maar niet hoe. We lezen er weliswaar boeken over en kijken televisieprogramma’s, maar die gaan niet altijd over ons. Dus vergeten we ze ook weer snel.

Hoe de dingen voor ons werken is echter de enig interessante vraag als we een gelukkiger, succesvoller leven willen. De manier om daarachter te komen, begint met het beantwoorden van de belangrijkste vraag. Wat heb je nodig en hoe sta je er nu voor?

Wat maakt je gelukkig, bij de gedachte alleen al? Er zijn methodes om dat te ontdekken. Krijg je die aangereikt op een prettige, inspirerende manier, dan voel je je gelukkig en energiek. En dat, terwijl je de eerste stap nog moet zetten.

Is dat dan zinvol? Zeker weten. Want veelal hebben we geen idee van wat we willen – we weten alleen maar wat we niet willen. Iets vermijden geeft echter geen energie. Iets aangaan, ergens ‘ja’ tegen zeggen, geeft echter wel energie. Dan voel je je goed.

Stel dat je niet zou koersen op een ideaalbeeld van jezelf. Stel dat je dicht bij jezelf zou blijven. Dat je alleen het beste uit jezelf zou willen halen. Dat je zou zeggen: “Ik weet wat ik kan. Nu wil ik mijn energie richten op wat ik wil”. Wat zou er gebeuren?

Ik maak het dagelijks mee. Wat er gebeurt, is namelijk dat je je persoonlijke succes leert kennen en dat vervolgens bereikt. Met alle geluk en vreugde van dien.

Magie? No way. Vanuit inzicht, aandacht en daadkracht ontstaat een nieuw beeld, nieuwe energie, een nieuwe richting. Hoe staat het met jouw geluk, jouw liefde, jouw succes? Weet je hoe dat eruit ziet? Zie je het voor je, voel je hoe het is om dat te beleven, herken je de mensen die daar deel van uit maken?

Hoe vaak verwarren we maatschappelijk succes met persoonlijk succes. Hoe zelden weten we wat onze eigen definitie van succes is. En hoe onwennig zijn we in onze pogingen om dat te bereiken.

Weten wie je bent, wat jouw geschenk aan de wereld is en hoe jouw persoonlijk succes er uit ziet, zou je wel eens erg gelukkig kunnen maken. Dat gun ik je, omdat ik dagelijks meemaak dat iemand het ‘pakt’: nieuwe mogelijkheden, energie, schoonheid, eigenwaarde.

Niet om de prestatie, maar om de persoonlijke vervulling. En daar gaat het om. Want persoonlijk succes brengt liefde en geluk dichterbij. En maakt op die manier jou én de mensen om je heen gelukkig. Ga dus op zoek naar jouw persoonlijk succes. Vind het voor jezelf. Vind het voor je omgeving. Zet ‘m op. Alle goeds voor jou!

Deze is voor jou

Deze is voor jou

Weldenkend, welvoelend mens, deze is voor jou. Want in een tijd van onrust en snelle ontwikkelingen kan het zelfs voor jou een opgave zijn om in balans te blijven. Ik zie het om me heen en ik merk het aan mezelf. We vinden het moeilijk om vertrouwen te houden in onszelf en elkaar. Hoe komen we ook deze fase goed door?

In een veeleisende periode kun je je teruggeworpen voelen op jezelf. Aan de ene kant is dat goed. Je blijft dicht bij jezelf en gaat daarmee goed om met je energie. Aan de andere kant is het moeilijker om te praten over wat je bezig houdt; om je zorgen te delen – de reële en de niet-reële. Om niet ’s morgens wakker te worden, je programma af te draaien en ’s avonds je bed in te vallen (en dan niet te kunnen slapen).

Voor jonge ouders is het doormaken van een stressvolle fase bijna onvermijdelijk. Ze combineren werk, een druk huishouden, kleine kinderen en een sociaal leven. En staan daarmee permanent in de zesde versnelling. Ze rennen van de oppas via de werkvloer naar de buurtsuper, en van de kookplaat via de sportschool naar een korte, onrustige slaap. Het plezier in de relatie is dan ook vaak ver te zoeken – en soms ook het gevoel nog die man of vrouw van vroeger te zijn. Die ‘ik’, die ooit vol vertrouwen, energie en toekomstplannen was.

Anders, maar net zo ingrijpend: de fase waarin vrouwen uitgezorgd zijn (of dat zo voelen). Zich afvragend: hoe nu verder? In verwarring over hun verwachtingen, hun vrouw-zijn, hun positie in het gezin of op het werk. Met de opdracht een nieuwe rol te vinden. Een nieuwe rol, waar ze uit zichzelf niet naar op zoek zouden gaan.

Of de fase waarin professionals, volkomen tevreden over hun werk en inkomen, horen dat hun baas hen niet meer nodig heeft of zich hen niet meer kan veroorloven. Hun leven, waarvan zij overtuigd waren dat zij het aanstuurden, lijkt van de rails te raken. De tijd vertraagt tot een onvermijdelijk ontslag en een reeks sollicitaties met onzekere uitkomst.

(Even terzijde: als we het lastig hebben, voelen we ons per definitie alleen. Maar voor wie ’s nachts niet kan slapen en zich eenzaam voelt: er zijn troepen mensen die ’s nachts om 2 uur met pc’s, Wordfeud en forums in de weer zijn omdat ze in het donker hun denken niet kunnen stoppen. Met andere woorden: je bent verre van alleen!)

Even terug naar die fases: horen die niet bij het leven? Jazeker. Toch vragen ze nu meer van ons. Nu, in deze tijd, waarin meerdere, vaak verontrustende ontwikkelingen zich tegelijkertijd aandienen. En waarin dus nog meer dan anders een beroep wordt gedaan op ons vertrouwen. Vertrouwen in onszelf, in anderen, en in een leven dat de moeite waard is.

Blijf dus extra goed bij jezelf. Ga daarbij overigens niet uit contact met anderen. Probeer te blijven praten over wat je bezig houdt; over je reële en je irreële zorgen. En houd voeling met de rode draad in je leven. Dit zijn niet voor niets fases. Er komen andere.

Wil je daar klaar voor zijn? Bereid je dan met zorg voor. Weet wat je nodig hebt en probeer daar elke dag een paar minuten aandacht aan te besteden. Dan dient zich straks, in die volgende fase, een nieuwe vorm aan voor je wensen en verlangens.

Tot die tijd: voel je niet eenzaam; je bent niet de enige (denk aan de slapelozen!). Houd moed, houd je hart warm en je hoofd koel. Want dat is voor jou, welvoelend, weldenkend mens, uiteindelijk waar je goed in bent. Gelukkig maar. Zet ‘m op, alle goeds voor jou!

Geluk

Ga even zitten. Een minuutje of wat. Ik wil je graag iets vragen. Denk even na: wanneer voelde je je de gelukkigste mens van de hele wereld? (Je weet wel: lachen, blij, ontspannen.) Oké. Nog eentje – zo gebeurd – wanneer voelde je je de meest ontroostbare mens van de hele wereld? (You know: tranen, tuiten, helemaal alleen, dat werk.) Toch nog even peinzen, niet? Zo gaat dat. Goed, over onze persoonlijke pieken en dalen wil ik het graag even met je hebben. Eén minuutje nog!

Wie gelukkig is, wil dat geluk delen. Wie verdrietig is, wil dat ook. Dat lijkt logisch, maar is helaas niet altijd mogelijk. We redeneren namelijk meestal gewoon vanuit onszelf. En stellen ons bij geluk en verdriet zomaar iets heel anders voor dan anderen.

Zo kan het gebeuren dat we van andermans geluk heel verdrietig worden (dochterlief is dolblij met vreselijk vriendje), en omgekeerd: van andermans verdriet erg opgewekt worden (vreselijk vriendje maakt het uit). Geluk en verdriet zijn, met andere woorden, hoogstpersoonlijk. Misschien nog wel persoonlijker dan we denken.

Wij hebben heel wat met elkaar gemeen. En toch – hoeveel overeenkomsten we ook met elkaar hebben – is ons geluk als een vingerafdruk. We weten wel ongeveer hoe een vingerafdruk eruit ziet. We weten ook wel ongeveer hoe geluk eruit ziet. Toch zouden we onze eigen vingerafdruk niet herkennen, al zou ons leven er vanaf hangen.

Zo zit het soms ook met geluk. Want ook ons geluk zouden we wellicht niet herkennen tussen dat van al die anderen. En dat heeft alles te maken met onze eigen, persoonlijke waarheid.

We hebben allemaal een persoonlijke waarheid; al onze woorden, beelden, gedachten en ervaringen maken daar deel vanuit. Onze waarheid heeft dan ook een welverdiende plaats en functie in ons leven. Tegelijk, hoe welverdiend ook, is het zaak om eens na te gaan of die waarheid nu leidt tot geluk of ontroostbaarheid. Ik geef je een voorbeeld.

Onze persoonlijke waarheid hebben we deels onbewust, deels met zorg geselecteerd. We bewaren er onze mooiste overtuigingen: “Mijn kinderen zijn mijn alles”, “Als kostwinner zorg ik voor mijn gezin”, “Mijn partner is de liefste”. Maar de donkere plekjes, die evengoed onderdeel zijn van onze waarheid, blijven vaak onzichtbaar, zelfs voor onszelf.

“Als vrouw ben ik verantwoordelijk voor het slagen van mijn huwelijk.” (Dus zal ik mijn man nooit verlaten, ongeacht hoe ik me voel.) “Het is mijn verantwoordelijkheid dat iedereen in het gezin gelukkig is.” (Dus als er iemand ongelukkig is, moet ik het oplossen.) “Als man is het mijn verantwoordelijkheid dat we in dit huis kunnen wonen.” (Dus als ik mijn baan verlies, heb ik gefaald.)

Al onze waarheden – de mooie, de stoere en de bange – staan met elkaar in de verbinding. Zo kan het gebeuren dat we ons op het ene moment krachtig en succesvol voelen en het volgende volkomen machteloos. Het is goed om te weten hoe we van dat ene punt naar dat andere komen. Dan wordt er namelijk meteen veel duidelijk.

Waarom we direct aan onszelf gaan twijfelen als iemand tegen ons uitvalt, bijvoorbeeld. Of we ons schuldig voelen als onze kinderen hun draai niet vinden. Of in een diepe depressie raken als ons huwelijk strandt. Dat is belangrijk, want kennen we eenmaal de heenweg (van krachtig naar radeloos), dan weten we ook de terugweg (van radeloos naar krachtig).

Onze persoonlijke waarheden hebben we geërfd, verworven, met zorg gekozen of in de schoot geworpen gekregen. Of die ons leidt naar geluk of ontroostbaarheid hangt af van hoe goed ze bij ons passen. Enig nadenken daarover (dankjewel voor die minuut en sorry dat we een beetje uitlopen) doet je wellicht inzien welke van je waarheden versterking behoeven en welke – met beleid – via de zijdeur ‘af’ kunnen.

Onze persoonlijke waarheid is een groot goed. Ze vormt de lens waar we doorheen kijken. Het kader waarin we gebeurtenissen, relaties en gedrag plaatsen. Ze bepaalt de ervaringen die we opzoeken; ons geluk en ons ongeluk. Niet te vergelijken met die van anderen – en ja, net zo uniek als onze vingerafdruk.

Bezie dus die van jou met zorg en aandacht. Overpeins nog een minuutje wat of wie jou die allergelukkigste mens van de hele wereld maakt – en natuurlijk wat of wie die ontroostbaarheid veroorzaakt. En stem opnieuw af. Wat kun je vandaag doen om – trouw aan jouw waarheid – via de fijnste route op je gelukkigste bestemming te komen? Zet ‘m op, daarmee. Alle goeds voor jou!

Verloren

VERLOREN

Een kind op de fiets. Een gelukkig gezin in een tijdschrift. Een onverwachte blik in de spiegel. Om zo ongeveer alles moet ze huilen. Natuurlijk – er zijn best dingen waar ze ook echt verdrietig over is, maar die overkomen anderen ook. Zij lijken daar echter weer uit te komen. Waarom lukt het haar dan niet?

Tranen. Sommigen van ons laten ze nooit, anderen voortdurend. Bij een mooie film, een zielig boek, een ontroerend gebaar. Of als niemand hen ziet.

En sommigen ervaren een gemis dat hun dagelijks leven beheerst. Ze voelen zich vrijwel voortdurend verdrietig en onthand. Ze herkennen ze zichzelf niet meer.

Ze zit rechtop. Mooie vrouw, heldere blik, verzorgd. “Het gaat best goed met mij, ” zegt ze, “Ondanks de scheiding. Met de kinderen ook. Op het werk ook. Alleen lijkt het wel of ik helemaal niet meer weet wie ik ben. Hoe ik moet genieten, dingen beslissen, met vriendinnen om moet gaan. Alles lijkt zwaar en moeilijk en zo ben ik helemaal niet. Zie je, nou gebeurt het weer!” Boos veegt ze over haar ogen.

Als we iets schokkends of verdrietigs meemaken – scheiding, ontslag, overlijden van een dierbare, relatiecrisis – houdt het leven even op. Al gauw is het echter de bedoeling (denken wij of vindt onze omgeving) dat het leven weer zijn gangetje gaat. En jij ook, graag.

Nu hoeft dat geen probleem te zijn. We kennen allemaal wel iemand die binnen vier maanden na een pijnlijke scheiding met een stralende verliefdheid opduikt. Of binnen vier weken na een ontslag met een nieuw contract zwaait. Maar dat zijn uitzonderingen.

Vroeger of later verliezen we allemaal iets of iemand. En hoe meer we gehecht zijn, hoe harder het verlies aankomt en hoe verdrietiger we zijn. Met een beetje pech heb je je eerste aanzienlijke pijn te pakken voor je tiende of je twintigste. Hoe je daarop reageert, bepaalt gek genoeg ook hoe je later met tegenvallers en verliezen omgaat.

Dat is waarom sommige mensen heftig kunnen reageren op iets waarvan de omgeving denkt: “Is dat niet een beetje overdreven?” In de beleving van de gekwetste is dit echter volstrekt niet het geval. Ze zeggen wel eens: “Alle pijn is oude pijn”. Dat gaat ook op voor onze reacties op die pijn.

Hoewel ieders manier van verwerken persoonlijk is, willen we na een verlies meestal zo snel mogelijk weer verder; de draad weer oppakken. Maar dat kunnen we niet altijd. En wat dan? Wat als een deel van ons steeds terugvalt in oud verdriet? Wat als je over de kleinste dingen furieus of wanhopig wordt en niet weet waarom?

Heb je een heftig verdriet – hoe lang geleden ook – niet goed verwerkt, dan kan het nodig zijn om eens terug te kijken. Dat hoeft geen diepe, pijnlijke duik in het verleden te zijn – het kan ook een rustige inventarisatie zijn van wat je hebt meegemaakt (en met wie). En vooral: welke conclusie je trok uit het gebeurde. Bijvoorbeeld: “Ik sta overal alleen voor”. Of: “Ik ben niet goed genoeg”.

Aandacht besteden aan zulke conclusies is belangrijk, want ze gaan vaak een levenlang mee. Tenzij je er eens met aandacht naar kijkt, natuurlijk. En wellicht ontdekt dat ze niet meer bij je passen en je een nieuwe nodig hebt. Aandacht voor het verdriet van gisteren geeft dan ook inzicht in het verdriet van vandaag. En bied je nieuwe middelen om verder te kunnen.

Als we verdriet hebben (ook als we niet weten waarom), zoeken we troost. Hebben we langere tijd verdriet, dan wordt het moeilijker om die troost te vinden. Onze omgeving vindt dat het wel een keer klaar mag zijn. We moeten allemaal weer verder, toch? Op zo’n moment kan het tijd zijn voor een open, onbeladen blik in de achteruitkijkspiegel. Om te kunnen concluderen: dat was toen. Dit is nu.

Na een paar sessies maken we de stand op. Ze herkent haar reacties als ze het ‘kwijt’ is. Ze weet waar die reacties vandaan komen en hoe ze dan voor zichzelf moet zorgen. Als de tranen komen, is ze niet langer boos. Ze vervolgt met een gerust hart haar weg, waar die ook heen gaat. En als we afscheid nemen zeg ik: “Zet ‘m op, zorg goed voor jezelf!” En dat is wat ik ook jou van harte toewens.